در این مطالعه، اثر نانوسلولوز آب گریز بر رفتار فازی آمیخته پلی استیرن (PS)-پلی وینیل متیل اتر (PVME) در ترکیب درصدهای دور از ناحیه بحرانی بررسی شده است. بدین منظور، آمیخته های خالص PS/PVME با ترکیب درصدهای 90/10 و 60/40 با %2 نانوذرات بررسی شدند. برای مطالعه اثر نانوذرات بر دمای جدایی فاز، از آزمون پویش دمای مدول دخیره (از ناحیه تک فاز تا دماهای بیشتر از جدایی فاز) استفاده شد. برای مشاهده تغییرات شکل شناسی حین جدایی فاز نمونه ها از تصاویر میکروسکوپی نوری استفاده شد. تصاویر TEM نشان می دهد، حین جدایی فاز، نانوسلولوز آب گریز در فاز غنی از PS قرار گرفته که این موضوع با پیش بینی رابطه ترمودینامیکی پارامتر ترشدگی سازگار است. برای آمیخته 90/10 PS/PVME جدایی فاز گرانروکشسان کنترل کننده جدایی فاز است. وجود نانوذرات باعث شد تا در دماهای زیاد، شبکه ایجاد شده از فاز پلی استیرن پایدار باشد. جدایی فاز برای آمیخته 60/40 PS/PVME طبق سازوکار هسته گذاری و رشد است و با ادامه جدایی فاز اندازه قطره ها به طور شایان توجهی بزرگ تر شده و توزیع پهنی از اندازه قطره ها مشاهده می شود. افزایش دما موجب بیشترشدن بی تقارنی دینامیکی شده و در نتیجه در دماهای بیشتر تغییر سازوکار جدایی فاز از هسته گذاری و رشد به جدایی فاز گرانروکشسان مشاهده می شود. وجود نانوذرات در فاز پلی استیرن هم راستا با افزایش دما موجب افزایش بی تقارنی دینامیکی شده و در نتیجه از دماهای کمتر جدایی فاز طبق سازوکار گرانروکشسان مشاهده می شود.

در این پژوهش مقاومت برشی حالت بحرانی یک نوع ماسه با درصدهای مختلف لای در حالت‎های اشباع و غیراشباع بررسی شده است. برای این منظور تعدادی آزمایش سه‎محوری تحکیم‎یافته زهکشی نشده (CU) روی نمونه‎های اشباع و تعدادی آزمایش تحکیم‎یافته زهکشی شده (CD) روی نمونه‎های غیراشباع انجام شده است. نمونه‎ها تحت سه تنش همه‎جانبه 50، 100 و 150 کیلوپاسکال و با در نظرگیری چهار سطح مکش 50، 100، 150 و 250 کیلوپاسکال برای نمونه‎های غیراشباع، در معرض برش قرار گرفتند. نتایج نشان می‎دهد که اگر نمونه‎هایی با eeq برابر ساخته شود، خطوط حالت بحرانی در حالت اشباع و در درصدهای مختلف ریزدانه روی هم قرار می‎گیرد. در حالت غیراشباع و در فضای تنش خالص، خط حالت بحرانی نه تنها وابسته به مکش است، بلکه با تغییرات درصد ریزدانه نیز این خطوط تغییر می‎کند. با این حال در حالت تنش مؤثر می‎توان با به کارگیری روابط تنش مؤثر مناسب و مفهوم نسبت تخلخل بین دانه ای معادل، این خطوط را مستقل از مکش و درصد ریزدانه همگرا کرد و به خط حالت بحرانی واحد در فضای تنش ها رسید.

نوزادان تاسماهی ایرانی در مراحل اولیه پرورش دچار یک یا دو مرحله تلفات سنگین می شوند که به دلیل جذب کیسه زرده، گذر از تغذیه داخلی به تغذیه خارجی، عدم تکامل سیستم ایمنی و... می باشد. در این تحقیق اثر داروی لوامیزول هیدروکلراید به عنوان محرک سیستم ایمنی بر کاهش درصد تلفات نوزادان تاسماهی ایرانی، به صورت حمام کردن روزانه نوزادان با لوامیزول به میزان 5 و 10mg/L و به مدت 20 دقیقه انجام شد. برای تعیین دقیق روزهای دوره بحرانی، تاثیر لوامیزول و نیز مقایسه میزان بازماندگی، درصد تلفات روزانه در گروههای شاهد و تحت تیمار با لوامیزول محاسبه شد. نتایج نشان داد که روزهای بحرانی در پرورش مقدماتی تاسماهی ایرانی روزهای یازدهم تا سیزدهم پس از تفریخ می باشد. بیشترین درصد تلفات به روز دوازدهم و بترتیب برابر با 6%، 4% و 3% در تیمار شاهد، تیمار 5mg/L و تیمار 10mg/L لوامیزول مربوط بود. میزان بازماندگی در تیمار شاهد 71.05%، در تیمار 5mg/L لوامیزول 76% و در تیمار 10mg/L لوامیزول 87.05% به دست آمد (P<0.05). نتایج حاصل نشان داد که داروی لوامیزول هیدروکلراید موجب کاهش معنادار درصد تلفات می شود (P<0.05).

منحنی مشخصه آب خاک بیانگر حالات مختلف رطوبتی خاک است که ویژگی های بخش غیراشباع خاک را به صورت کمی بیان می کند. اندازه گیری مستقیم این منحنی وقت گیر، دشوار و پرهزینه است. بدین برای تلاش های زیادی به منظور برآورد غیرمستقیم منحنی مشخصه آب خاک از سایر ویژگی های خاک انجام گرفته است. یکی از روش های غیرمستقیم برآورد منحنی مشخصه آب خاک استفاده از توابع انتقالی خاک است. هدف از این پژوهش تأثیر کاربرد درصد ذرات خاک در مقایسه با کاربرد خصوصیات هندسی ذرات خاک بر دقت معادلات انتقالی منحنی مشخصه آب خاک و نقطه بحرانی آن است. برای این منظور، 54 نمونه خاک استان اصفهان با هفت کلاس بافتی استفاده شد. مناسب ترین معادله برای برآورد منحنی مشخصه آب خاک، پارامترهای معادلات ون-گنوختن و بروکس و کوری و نقطه بحرانی منحنی مشخصه آب خاک بر اساس شاخص های آماری تعیین شد. نتایج نشان داد که معادلات انتقالی به خوبی بر داده های منحنی مشخصه برازش داده شد و برآورد حاصل از آنها، انطباق قابل قبولی با داده های مستقل (صحت سنجی) منحنی مشخصه داشته است. نتایج نشان داد که استفاده از درصد ذرات تشکیل دهنده خاک (شن و رس)، چگالی ظاهری و ماده آلی در برآورد نقطه ای منحنی مشخصه آب خاک، تخمین بهتری در مقایسه با استفاده از خصوصیات هندسی قطر ذرات خاک داشته است. درحالی که در برآورد پارامتریک و نقطه بحرانی منحنی مشخصه آب خاک استفاده از خصوصیات هندسی قطر ذرات خاک نتایج رضایت بخش تری نسبت به کاربرد درصد ذرات خاک داشته است. مقادیرNRMSE نشان می دهد دقت توابع انتقالی برای مکش های پایین در مقایسه با مکش های بالا بیشتر است.

فرآیند قالب گیری تزریقی پودر فلز، روشی نوین به منظور تولید قطعات با هندسه پیچیده در تیراژ بالا است. یکی از مهم ترین ملاحظات این فرآیند، انتخاب خوراک متشکل از درصد حجمی مناسب پودر فلز همراه سیستم چسب مناسب است. عیوبی که در مرحله تزریق در قطعه ایجاد می شود، در مراحل بعدی فرآیند قابل اصلاح نبوده و از این رو بررسی رئولوژیکی خوراک ماده اولیه به منظور حصول اطمینان از داشتن شرایط لازم برای تزریق امری ضروری است. در این مقاله به انتخاب سیستم چسب مناسب به منظور قالب گیری قطعه از جنس فولاد کم آلیاژ Fe-2Ni پرداخته شده است. بدین منظور ابتدا از یک سیستم چسب پایه واکس چندجزیی با درصدهای مختلف اجزاء تشکیل دهنده برای تولید 11 حالت خوراک حاوی 60% حجمی پودر فلز استفاده شده است. در ادامه به منظور بررسی خوراک ها از دیدگاه رئولوژیکی، ضمن اندازه گیری گرانروی خوراک ها، تغییرات آن نسبت به نرخ برش محاسبه شده است. نتایج نشان داد که خوراک حاوی 66% پارافین واکس، 19% پلی پروپیلن، 10% کارناباواکس و 5% اسیداستئاریک دارای کمترین گرانروی و کمترین حساسیت نسبت به نرخ برش است که منجر به پر کردن کامل حفره قالب و تولید قطعه سالم حتی برای هندسه های بسیار پیچیده می شود. پس از دستیابی به سیستم چسب مناسب، درصد حجمی بحرانی پودر فلز نیز برای سیستم چسب فوق با استفاده از دستگاه رئومتر گشتاور محاسبه شد که برابر با مقدار 58% حجمی است.

تعیین کیفیت علوفه گونه های مراتع یکی از عواملی است که جهت مدیریت اصولی مراتع لازم و ضروری است. بنابراین درصد ازت چهارده گونه مرتعی که از گونه های غالب و مهم در پوشش گیاهی در مراتع خشک و بیابانی شهرستان کهنوج (جنوب استان کرمان) هستند، در دو مرحله (رشد رویشی و پس از بذردهی) توسط دستگاه کجلدال اندازه گیری شد و سپس پروتئین خام آنها احتساب گردید. پروتئین گونه های مختلف توسط آزمون تجزیه واریانس یکطرفه مقایسه و از آزمون t زوجی جهت مقایسه پروتئین خام هر گونه گیاهی بین دو مرحله فنولوژیکی استفاده شد. همچنین برای مقایسه پروتئین حد بحرانی برای حالت نگهداری با متوسط پروتئین مرتع در هر مرحله رویشی از آزمون مقایسه t با یک مقدار ثابت استفاده شد. نتایج نشان داد پروتئین گونه های گیاهی در هر کدام از مراحل فنولوژی دارای تفاوت معنی داری با یکدیگر بودند، بطوری که در مرحله رویشی، بیشترین میانگین درصد پروتئین خام مربوط به گونه Astragalus triboloides با 6/19 درصد بود و گونه Ziziphus spina-christi با میانگین 22/4 درصد دارای کمترین درصد پروتئین بود. در مرحله پس از بذردهی بیشترین پروتئین مربوط به گونه Rhaziastricta با 85/14 درصد و کمترین میزان پروتئین مربوط به گونه Stipa capensis با 23/55 درصد بود. پروتئین خام درتمامی گونه ها به استثناء دو گونه سیر نزولی از خود نشان داد. همچنین مقایسه پروتئین خام با پروتئین مورد نیاز بر اساس جداول NRCC برای بز نژاد رائیینی که دام غالب منطقه است نشان داد که بطور کلی میانگین پروتئین گونه های گیاهی در مرحله رویشی بیشتر از پروتئین حد بحرانی بود. اما این اختلاف برای مرحله دوم معنی دار نبود. حفظ و گسترش گونه هایی که میزان درصد پروتئین خام آنها بالا و تغییرات پروتئین در آنها در طول دوره رشد ناچیز می باشد (از قبیل Tavernieracuneifolia)، تاکید می گردد.

بهره­گیری از فضاهای پیراشهری به عنوان کالاهای استراتژیک و مقرون­به­صرفه جهت توسعۀ خوشه­های نوآوری، شهرها را به سمت تحقق توسعۀ پایدار و اکوسیستم نوآور بر مدار اقتصاد دانش­بنیان رهنمون می­سازد. هدف این پژوهش، شناسایی و استخراج مراحل تکوین و توسعۀ خوشه­های نوآوری جهت کاربست آن در فضاهای پیراشهری است. روش پژوهش حاضر، از لحاظ ماهیت، کیفی، ازنظر هدف، کاربردی-توسعه­ای و از نوع مطالعات ثانویه با رویکرد مرور سیستماتیک ادبیات منطبق بر فرآیند هشت مرحله ای اوکلی(2015) است. جامعۀ آماری شامل مقاله­ها، کتاب­ها و پایان­نامه­های مربوط به خوشه­های نوآوری شهری، ­از سال 2000 تا 2023 است. حجم نمونه شامل 32 منبع می­باشد. بر اساس نتایج پژوهش، بیشترین منابع پژوهش مربوط به سال­های  2018-2023 ( 62 درصد منابع) و پایگاه­های داده­­ای ساینس دایرکت و اشپرینگر است(به ترتیب 28 و 22 درصد منابع). بر اساس نتایج حاصل از تحلیل منابع، 113 کد بر تکامل و توسعۀ خوشه­های نوآوری شهری جهت کاربست آن ها در فضاهای پیراشهری تأثیرگذار هستند که در 26 مقوله مشتمل بر برنامه­ریزی راهبردی، پیش­نیازها، سازمانی، مدیریت، ساختار جمعیت، محیط فرهنگی، خدمات، مدیریت دولت، الزامات فرهنگی، زیرساخت اقتصادی، مالی، ساختار صنعتی، انباشت صنعتی، سطح اقتصادی، نوآوری فناورانه، موقعیت جغرافیایی، ارتباط صنعت-دانشگاه، مقیاس شهر، محیط اکولوژیک، طراحی و محیطی طبقه بندی شده اند. این مقوله ها در هشت کد محوری متشکل از نهادی، اجتماعی- فرهنگی، اقتصادی، انباشت جغرافیایی و فضایی، زیرساخت و غیره طبقه بندی شده اند. مراحل توسعه و تکوین خوشه­های نوآوری شامل مرحله پیش­خوشه و ظهور خوشه، راه­اندازی، فاز رشد خوشۀ پسین، پایداری، زوال و درنهایت سازگاری خوشه­ای، جهش یا فرسودگی است.

در فصول سرد سال با توجه به برودت هوا، مصرف گاز طبیعی از حالت استاندارد خارج شده و بسیار بالاتر از حد طبیعی خواهد بود. در این شرایط برای شبکه ها یک حالت بحرانی بوجود می آید، افزایش مصرف که با کاهش فشار گاز طبیعی همراه بوده، همواره یکی از مشکلات اساسی گازرسانی در نقاط مختلف می باشد. در این مطالعه، یک شبکه خطوط لوله در حالت بحرانی مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. روش ارائه شده برای تحلیل شبکه با مطالعات گذشته مقایسه گردیده که نتایج معتبرسازی دقتی معادل 37/0% را برای روش پیشنهادی نشان می دهد. پارامترهای مهم و تاثیرگذار بر روی شبکه در حالت بحرانی مانند: ضریب اصطکاک و ترکیب گاز طبیعی، مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد، ضریب اصطکاک تاثیر فراوانی بر روی شبکه داشته، همچنین گازهای طبیعی با وزن مولکولی بالاتر افت فشار کمتری در شبکه ایجاد می کنند.